Analiza psychologiczna osobowości kulturysty

Osobowość kulturystyczna, podobnie jak cechy charakterologiczne każdego innego człowieka, jest skomplikowaną i rozległą strukturą duchową. Zawiera w sobie relacje z samym sobą, z innymi ludźmi plus uczucia. Wydaje się, że podział osobowości kulturystycznej na trzy podstawowe segmenty, a mianowicie - dialog wewnętrzny, dialog z otoczeniem i sfera uczuć oraz analiza wpływu treningu kulturystycznego na każdy z tych segmentów jest optymalnym modelem, ułatwiającym analizę osobowości kulturystycznej.

Dialog wewnętrzny Osobowość debiutanta, który po raz pierwszy przekracza próg siłowni i rozpoczyna strategiczny plan przebudowy sylwetki, jest inspirowana nadzieją i wizją posiadania pięknego, proporcjonalnie ukształtowanego ciała. W związku z tym w osobowości początkującego kulturysty pojawia się entuzjazm wobec ćwiczeń, akceptacja posłuszeństwa wobec systematycznej i długotrwałej powtarzalności treningu oraz przekonanie o sprostaniu wyzwaniom, które niesie z sobą trening kulturystyczny.

Prawdopodobnie początkujący, a nawet zaawansowany kulturysta stwierdzi, że takie podejście do kulturystycznego debiutu na siłowni jest trafne i wręcz niezbędne. A jednak badania psychologiczne, szczególnie dotyczące wywierania wpływu na ludzi, opisane przez jednego z największych autorytetów w tej dziedzinie, Roberta Cialdiniego, ustalają zbędność, minimalną skuteczność i przede wszystkim krótkotrwałość takiego nastawienia wobec treningu kulturystycznego /Robert Cialdini Wywieranie wpływu na ludzi, (Gdańskie Wyd. Psychologiczne, 1999) rozdział Zaangażowanie i konsekwencja/.

Przeniesienie wyników badań Cialdiniego na teren siłowni pozwala stwierdzić, że początkujący kulturysta powinien raczej skupić uwagę na ćwiczeniach, na technice i powinien być świadomy następującej relacji pomiędzy jego osobowością a ćwiczeniami: zwiększające się zaangażowanie w trening powoduje wzrost akceptacji ćwiczeń.

 Można powiedzieć, że ćwiczenia kulturystyczne powtarzające się w skali treningu, zwielokrotnionego przez tydzień, miesiąc i rok, jak gdyby wdrukowują w osobowość kulturysty akceptację tych ćwiczeń, mimo że ich wpływ na kształt sylwetki w pierwszych trzech latach treningu nie jest zbyt wyrazisty. Widzimy więc, że zaangażowanie w trening kulturystyczny, czy też mówiąc ogólnie, w czynności powtarzalne - rodzi akceptację tych czynności i jest to proces, któremu w jakimś stopniu podlega każda osobowość. W tym sensie można zaryzykować twierdzenie, że każdy człowiek jest potencjalnym kulturystą!

 Każdemu człowiekowi wystarczy bowiem tyle wytrwałości, żeby kontynuować trening siłowy, ponieważ ta wytrwałość będzie systematycznie zasilana i wzmacniana każdym podniesieniem sztangi i każdym pokonaniem oporu stawianego przez maszynę kulturystyczną. Trening kulturystyczny kształtuje osobowość, skłaniając ją do akceptacji wysiłku fizycznego i nie jest to dzieło bliżej nieokreślonych genów, lecz fakt psychologiczny. Związek pomiędzy osobowością kulturysty i treningiem siłowym jest swoistego rodzaju perpetuum mobile, mechanizmem samonapędzającym się i podtrzymującym ciągłość funkcjonowania bez konieczności dostarczania energii zewnętrznej w postaci przeróżnych stymulantów. Zapewne z tego związku wynika zadziwiająca konsekwencja kulturystów, którzy dzień po dniu, na przestrzeni dziesiątków lat trenują swoje ciała, nadając im coraz bardziej doskonały kształt. Można odnieść wrażenie, że znużenie treningiem jest im kompletnie obce.

Interesującym przejawem ekstremalnego zaangażowania w trening kulturystyczny jest żądza treningu, którą można czasem zaobserwować na siłowni. Owładnięty nią kulturysta prezentuje maksymalną koncentrację, przejawiającą się między innymi w skupieniu spojrzenia wyłącznie na ciężarach.. Wchodzenie w taką relację z treningiem świadczy o bardzo głębokim wdrukowaniu akceptacji treningowej do osobowości kulturysty.

Spis treści
Analiza psychologiczna osobowości kulturysty
Sylwetka zaawansowana
Serce i sztanga